KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/5169 E., 2015/2868 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2015
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21/11/2013 tarih ve 2012/600-2013/598 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/03/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların murisine ait davacı bankadaki hesaptaki para için tereke hakimliğince konulan tedbirin 12.03.2000 tarihinde uygulanmasına rağmen davalıların müracaatı üzerine 04.08.2000 tarihinde miras payları oranında sehven ödeme yapıldığını ileri sürerek, işlemiş faizi ile birlikte toplam 666.944,16 USD'nin faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalılar vekili, hesaptaki paranın vergisi de ödenerek vasiyetname ve tedbirden haberdar olunmaksızın tahsil edildiğini vasiyetnamenin iptali için de dava açtıklarını, bu aşamada davacı bankanın dava hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilanına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının faiz talep edeceği tarihler arasında en yüksek faiz oranının USD bazında yıllık % 14 olduğu, ancak dava dilekçesinde faiz oranının % 10 ile sınırlandırıldığı, davalıların ana para ve işlemiş faizden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/5169, K. 2015/2868, 3 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama