Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/5441 K.2015/3418

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/11/2013 tarih ve 2011/650-2013/563 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/03/2015 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ..., davalı ... vekili Av. .... ile TMSF vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 30/11/1999 tarihinde Yurt Ticaret ve Kredi Bankası Ankara Şubesi' ne gidip hesap açtırmak istediklerini,, banka çalışanlarının yanlış ve kasıtlı olarak yönlendirmeleri ile paralarının kağıt üzerinde Off Shore Bankası'na gönderildiğini, davacıların paralarını devirden sonra tahsil edemedekilerini ileri sürerek, 39.980,27 TL'nin 30/11/1999 tarihinden, 22/12/1999 tarihine kadar % 84 faizi ile bu tarihten itibaren ise işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu miktardan davalı bankanın sorumlu olduğu, yatırılan paranın ise 39.980,27 TL olduğu, davanın yasal dayanağının haksız fiil olması nedeni ile paranın yatırıldığı tarih olan 30/11/1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile tahsil kararı verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile fer’i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ile fer’i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140.maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.