Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/730 K.2014/7902

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 22. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/09/2013 tarih ve 2011/430-2013/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı E.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin altın ticareti işiyle iştigal ettiğini, yurt içinden temin ettiği ham altını yurt dışında işleterek ticaretini yaptığını, davalı Değerli K. ve K. Taşımacılığı Ltd.

Şti. ile aralarındaki taşıma sözleşmesi nedeniyle Almanya'da bulunan alıcı firmaya gönderilen 626.50 gram has altının taşıma sırasında kaybolması nedeniyle alıcıya teslim edilemediğini, müvekkilinin bu nedenle oluşan zararlarının aradan geçen süreye rağmen davalı taşıyıcı ve onun sigorta firması olan diğer davalı tarafından karşılanmadığını ileri sürerek taşıma esnasında kaybedilen altınların aynen iadesi veya dava tarihindeki yahut karar tarihinde altınların değeri daha fazla olacaksa karar tarihindeki değerinin tazmin edilmesine,

kaybolan altınların kaybedilmemesi halinde müvekkil şirket tarafından ticatte kullanılacak olması nedeniyle yoksun kalınan karın hesaplanarak davalılardan temerrüt tarihinden itibaren işlemiş faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Değerli K. ve K. Taşımacılığı Ltd.

Şti vekili, taşıma sırasında gönderilen altınlardan 520 gramlık bölümünün kaybolmasına karşın 106.50 gramlık bölümünün alıcı firmaya teslim edildiğini, müvekkil şirketin 4.2.2011 tarihinde davacıdan davaya konu 626.50 gram 24 ayar ham altını şirket ofisinde teslim aldığını, güvenlikli ambalaj ile paketleyip müvekkil şirkete ait ambalaj içindeki gönderiyi dava dışı taşımayı yapacak UPS firmasına ait H 8210683057 gönderi numaralı pakete koyarak 7.2.2011 tarihinde bu firmaya teslim ettiğini, 7.2.2011 tarihli gümrük beyannamesi ile paketin gümrükleme işleminin yapıldığını UPS firmasınca 8.2.2011 tarihinde düzenlenen A.

W. ile paketin çıkışa uygunluk belgesinin düzenlenip aynı tarihli 545030 sıra nolu fatura ile paketin antrepoya alındığını, paketin antropoya alınana kadar hasarsız olduğunu, müvekkil şirketin diğer davalı ile arasında akdedilen ... poliçe nolu 11.8.2010 tarihli nakliyat abonman sözleşmesi uyarınca usulünce hazırlanan gönderiyi 8.2.2011 tarihli e-posta yoluyla yetkili acenteye bildirdiğini, bildirimin acente yetkilisi tarafından kabul edildiğini, bu nedenle hasarın sigorta poliçesi kapsamında bulunduğunu, poliçe pirimlerinim eksiksiz olarak müvekkil şirketçe ödendiğini,

hasarın davalı sigorta firmasınca karşılanması gerektiğini savunarak aleyhine açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı E.. A.. vekili, taraflar arasında imzalanan nakliyat abonman sözleşmesi uyarınca her sevkiyat için tekil bir nakliyat poliçesi düzenlenmesi gerektiğini, ancak taraflar arasında davaya konu taşımaya ilişkin sevkiyat poliçesinin bulunmadığını, dava konusu taşımanın geçici ihraç niteliğinde olması nedeniyle nakliyat abonman sigortası kapsamı dışında bulunduğunu, dava konusu emtianın poliçede belirtilen şekilde paketlenmek suretiyle teslim edilmediğini, hasara ilişkin resmi belge ve tutanakların dosyaya ibraz edilmediğini, yoksun kalınan karın müvekkil şirkettten talep edilemeyeceğini, davacı tarafından temerrüde düşürülme durumu bulunmaması nedeniyle faize dava tarihinden hükmedilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalılar arasında akdedilen abonman sözleşmesinin nakliyat risklerinden doğan sorumluluğu güvence altına aldığı, taşınan emtianın sigorta poliçesi kapsamında bulunduğu, poliçe uyarınca sefere başlanılmadan önce sigorta firmasına gerekli ihbarda bulunulduğu, davacının 43000 USD özel menfaat beyanında bulunarak bu nedenle ek ücret ödediği, bu beyanın malın varma yerinde teslim anındaki menfaat beyanı olarak esas alındığı,

kismi ziya nedeniyle sorumluluğun 35690,34 USD olduğu bu miktardan % 10 muafiyetin indirilmesi neticesinde sorumluluk miktarının 32121.30 USD olduğu davacının dava dilekçesindeki talep şekli ve dava tarihi itibariyle bu meblağın karşılığının 58248.78 TL tutarında bulunduğu, davalı sigorta şirketinin temerrüdünün dava tarihi itibariyle gerçekleştiği gerekçesiyle davalı Değerli K. ve K. Taşımacılığı Ltd.

Şti hakkındaki davanın reddine, 58248,78 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davlı E.. A..'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı E.. A.. vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı E.. A.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava hava yoluyla yapılan taşıma sırasında kısmen zayi olan eşya bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Davacı dava konusu taşıma işini N. A. Sigorta Poliçesi uyarınca süresinde davalı E..

A..'ye bildirdiğinden davaya konu taşıma işi sigorta poliçesi kapsamında kalmaktadır.Taşınan eşyanın bir kısmının kaybı şeklinde oluşan zarar, hava yolu taşıması sırasında gerçekleştiğinden tazminat miktarının tayini yönünden olayda Varşova Konvansiyonu hükümlerinin uygulanılması gereklidir. Varşova Konvansiyonu hükümleri uyarınca taşıyıcıyı sorumlu kılan haller bakımından üst tavanı belirlenmiş sınırlı sorumluluk ilke olarak kabul edilmiştir.

Ancak gönderenin malı taşıyıcıya teslim ederken teslim anındaki değerini gösterir özel bir bildirimde bulunmuş olması halinde sorumluluğun üst sınırı bakımından bu meblağ esas alınacaktır. Buradaki bildirim yükün taşıyıcıya teslim edilirken yapılan ve özel bir şekle bağlı olmayan ve taşıyıcıya kabul etme zorunluluğu yüklemeyen bir bildirimdir.

Davacı çalışanı tarafından gönderilen ve davalı sigorta şirketinin acentesi tarafından imzalanıp, kaşelenen 8.2.2011 tarihli elektronik posta çıktısından ve aynı tarihli .. sıra nolu faturadan davacının 43000 USD tutarında özel menfaat beyanında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte Konvansiyon'da getirilen sınırlar ödenecek tazminatın en üst sınırını belirlemekte ve her halde ödenmesi gereken tazminat miktarını ifade etmemekte olup, yükün yok olması ve hasara uğraması halinde ödenecek tazminat miktarı yükün varış yerinde, teslim anındaki gerçek değeri yani uğranılan gerçek zarar üzerinden hesaplanacaktır.

Mahkemece bu hususlar gözetilerek bilirkişilerce hesaplanan taşıyıcının, dolayısıyla onun sigortacısı olan davalı sigorta şirketinin sorumlu olabileceği üst sınırı aşmamak koşuluyla gerçek zarara hükmetmek gerekirken bu konuda bir inceleme yapılmaksızın bilirkişi tarafından belirlenen değere hükmetmek doğru olmamış, kararın temyiz eden davalı E.. A.. yararına bozulması gerekmiştir.