Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/8291 K.2014/11375

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.09.2012 tarih ve 2012/133-2012/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi borcu üstlenen TMSF vekili ile A.. B.. İflas İdare Memurları tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Y.bank Kocaeli Şubesi'nde uzun süre hesabının bulunduğunu, banka personelinin aldatması ve kasti yönlendirmesi ile parasını off-shore hesabına yatırdığını, müvekkili parasının hiçbir zaman off-shore hesabına gitmeyip, Y.bank A.Ş'nin uhdesinde kaldığını, banka tarafından şubelere gönderilen yazılarda hedef gösterilerek paraların off-shore hesaba yönlendirilmesinin istenildiğini ileri sürerek, müvekkili tarafından yatırılan ve ödenmeyen, hesap cüzdanında gösterilen vade sonuna göre işlemiş faizi ile birlikte toplam 10.982,40 TL'nin hesap cüzdanında gösterilen vade sonu olan 28/12/1999 tarihinden itibaren %80 faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Dairemizin 12.07.2011 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince, ceza mahkemesinin maddi olgunun belirlenmesine ilişkin cezalandırma kararının hukuk mahkemesi yönünden bağlayıcı olduğu, bu bağlamda davalı banka sahip ve yöneticilerinin aralarında bankaya hesap açmak için gelen davacının da bulunduğu müşterileri Off-Shore bankasına yöneltmek suretiyle dolandırdığı, bu paraların Off-Shore Şirketinin Bankanın merkez şubesinde açtığı hesaba aktarıldığı,

Off-Shore bankasının sadece bankanın merkez şubesindeki hesabından ibaret kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 10.200 TL’nin davalı I. Bank A.Ş. adına borcunu üstlenen TMSF ile diğer davalılardan 23/11/1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, borcu üstlenen TMSF vekili ile A.. B.. İflas İdare Memurları temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı I. Bank A.Ş. adına borcu üstlenen TMSF vekilinin (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı I. Bank A.Ş'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Y.bank A.Ş'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Y.bank A.Ş'nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son I. Bank A.Ş'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken I. Bank A.Ş'ye devredilen Y.bank A.Ş'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan I. Bank A.Ş'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan harçtan sorumlu tutulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurlarının temyiz itirazlarına gelince; Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 17.10.2007 tarih ve 2005/120 Esas, 2007/381 Karar sayılı kararı ile davalılardan A.. B..'in iflasına karar verildiği, kararın 14.01.2008 tarihinde kesinleştiği, ikinci alacaklılar toplantısının ise 12.03.2009 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, bu davalı hakkındaki davanın, iflas memurlarına tebligat yapılması suretiyle kayıt kabul davası olarak görülmesi gerekirken, tahsil davası olarak görülmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4-Bozma sebep ve şekline göre müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurlarının esasa yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.