Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/8332 K.2014/16534

Taraflar arasında görülen davada ... 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2013 tarih ve 2006/141-2013/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin ünlü bir ney ustası olup, iştigal konusunu teşkil eden müzik alanında sadece icracı sanatçı niteliği ile değil bunun yanı sıra doğrudan kişisel yetenek ve mesleki tecrübeye dayanan beste, tertip, aranjman, improvizasyon ( doğaçlama) alanlarında da tartışmasız bir konuma sahip olduğunu, davalının teklifi üzerine taraflar arasında 11.1.1996 tarihli bir sözleşme imzalandığını ve işbu sözleşme uyarınca davalı şirket tarafından yapımı üstlenilen ... adlı filmde filmin müziklerine katkıda bulunmak, film müziklerini filmin tarihi ve kültürel konumuna adapte ve aranje etmek,

filme bağlı olarak oluşacak soundtrack çalışmalarına katkıda bulunmak, gerektiğinde kendi beste ve improvizasyonları ile film müziklerini daha mükemmel hale getirme yükümlülüklerini üstlendiğini, sözleşmenin 3. maddesi uyarınca film müziğinde kendi beste ve improvizasyonları kullanıldığında müvekkiline toplam hasılattan %7 telif hakkı ödenmesinin de hüküm altına alındığını, müvekkilinin toplam 15 ayrı parçadan oluşan film müziklerinin 12'sini doğrudan kişisel emek ve yaratımı ürünü olan beste, düzenleme ve improvizasyonları ile vücuda getirdiğini,

bu yaratımın yanı sıra 15 ayrı parçadan oluşan film müziklerini ney ile FSEHK'in 80. maddesi uyarınca ayrıca icracı sanatçı niteliğiyle doğrudan katkıda bulunmuş olup, bu gibi hususların yasada doğrudan komşu hak kavramı adı altında da koruma altına alındığını, müvekkilinin işleme eser sahibi olduğunu, dava konusu filmin 1996 yılı başlarından itibaren gerek sinemalarda sağladığı büyük gişe hasılatı gerekse de film müziklerinin teyp kaseti,

video kaseti ve CD olarak piyasaya sürülmesi sonucu elde edilen gelir göz önüne alındığında çok büyük bir ticari başarı sağlamasına rağmen davalı tarafından sözleşmeye aykırı olarak müvekkiline toplam hasılat üzerinden telif hakkı ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 35.000 TL telif ücreti ile komşu hak kavramına dayalı icracı sanatçı sıfatından kaynaklanan 5.000 TL olmak üzere toplam 40.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşmeyle davacının dava konusu film müziklerine katkıda bulunmayı üstlenmiş olup, müziklerin dava dışı ... tarafından hazırlanıp, davacının da bu müzikleri filmin tarihi ve kültürel konumuna adepte ve aranje etmeyi, oluşacak soundtrack albümü çalışmalarında bulunmayı üstlendiğini, müvekkili tarafından davacıya sözleşme uyarınca tespit edilen tüm ücretlerin ödendiğini ve tüm yükümlülüklerin yerine getirildiğini, davacının komşu hakkı olduğu iddiası doğru olmadığından davacıya yeniden ödeme yapılmasının mümkün olmadığını, filmde davacıya ait bir beste kullanılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının yapımcısı olduğu “... ” isimli filmin kayıt maliki olarak doğrudan bestecisi davacı değil ise de, davalının teklifi üzerine aralarında sözleşme çerçevesinde anlaşma yapılarak müzikleri yapan ...'nun bestesinin düzenlenmesine yardımcı olmak ve yine konusuna, havasına uygun olarak seçilecek müziklerin adaptasyonunu ve düzenlenmesini sağlamak üzerine görev aldığı ve sunulan belgeler ile özellikle davalının rücu davasındaki iddialar da nazara alındığında davacının belirtilen görevleri yaptığı ve üçüncü bilirkişi raporunda belirtilen 2,

3, 4, 5, 6, 8, ve 13 no'lu eserlerde davacının doğaçlama çalışmalarının olması sebebiyle işleme niteliğindeki bu eserler üzerinde de FSEK 6. madde kapsamında hak sahibi olduğu, her ne kadar icracı sanatçı sıfatları ile talepleri mevcut ise de, davacının yaptığı doğaçlama katkıların eserin işleme sırasında olduğu, komşu hak sahibi olarak adlandırılan yorumcu sanatçı sıfatıyla bağlantılı hak sahipliğine ilişkin bir fiilinin mevcut olmadığı,

doğaçlama kısmının işleme eser kapsamında kaldığı ve yorumcu eser sahipliği sıfatıyla talep ettiği telif bedellerinin yerinde olmadığı ancak, işleme eser sahipliği sıfatıyla filmin gerek sinemalarda gösteriminden gerekse CD satışlarından elde edilen miktardan telif bedeli de isteyebileceği, bu miktarın da üçüncü bilirkişinin raporunda ve ek raporunda belirlenen miktarlar nazara alınarak hüküm altına alınmasının uygun olup, icracı sanatçı sıfatıyla talep edilen miktarın reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile,

diğer iki kalem yönünden talep edilen ve daraltılan davacı vekili beyanı nazara alınarak 1.643,04 TL gösterim bedeli ve 846,15 TL CD satış bedeli olmak üzere 2.489,19 TL telif alacağının davalıdan tahsiline, 37.510,00 TL'lik talebin feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacı tarafın dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 35.000 TL telif ücreti ile komşu hak kavramına dayalı icracı sanatçı sıfatından kaynaklanan 5.000 TL olmak üzere toplam 40.000 TL'nin tahsili istemiyle işbu davayı açıp, yargılama sırasında 30.12.2013 tarihli celsede davacı vekilinin dava dilekçesinde talep edilen alacağın 37.510,00 TL'lik kısmından feragat ettiklerini, bilirkişi raporu ile tespit edilen miktarlar nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmesini talep ettiklerini beyan ederek bu beyanını imzası ile de teyit etmesi karşısında,

karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'nin 6. maddesi uyarınca anlaşmazlığın feragat nedeniyle sona eren 37.510,00 TL'lik kısmı yönünden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına ilgili tarife hükümleri uyarınca hesaplanan nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.