Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/8673 K.2014/15952

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/02/2014 tarih ve 2013/35-2014/23 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2008/38943 sayılı ve “... ” unsurlu markayı kendi adına tescil ettirdiğini, oysa müvekkilinin, Cumhuriyetin kurulduğu 1923’te Cumhuriyet ... olarak faaliyetlerine başladığını, 1927’den beri şirket olarak devam ettiğini, “...” markasının herkesçe bilindiğini, 22.03.2012 tarihinde tanınmış marka olarak sicile kaydedildiğini, davalının tescil ettirdiği “...” ibareli markanın, müvekkili adına önceden ve aynı sınıflarda tescilli olan 2005 30934, 160677 ve 83871 vb. sayılı ve “...”, “... ”, “...

Şekil ” vb. unsurlu markaların karıştırılmasına yol açacağını, ayrıca müvekkilinin “yiyecek içecek hizmetleri” de sunan, ...

Dinlenme Tesislerinde “...” isimli “kafeterya – otel ve dinlenme tesisinin” bulunduğunu, bu hususun ...FSHHM’nin 2011/204 E. sayılı dosyasına da konu olduğunu, müvekkilinin KHK’nın 8/3 maddesi gereğince öncelik hakkı bulunduğunu, başvuru markasının tescili halinde davalının tanınmışlıktan haksız olarak yararlanılacağını ileri sürerek, davalı markasının 43 (01, 02) hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “...” kelimesinin bir yönetim biçimi olduğunu, kimseye atfedilemeyeceğini, tanınmışlığın “Cumhuriyet ...” için kabul edildiğini, marka işaretlerinin farklı olduğunu, emsal olarak verilen kararın kesinleşmediğini, sınıfların farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı markalarındaki 29. sınıf malların yiyecek içecek hizmeti sunan mekanlarda, tüketicilere servis ihtimali söz konusu olduğundan birbiriyle bağlantılı mal ve hizmetler oldukları, bununla birlikte davacı markalarındaki yenilebilen mallar ile geçici konaklama hizmeti sunan mekanlar arasında doğrudan veya dolaylı bağlantı olduğunun söylenemeyeceği, “...” ibaresinin davacı ve davalı markalarının asli unsurları arasında yer aldığı, “...” ibaresi yönünden markalar arasında yüksek düzeyli görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunduğu,

tescil kapsamlarının birbirleriyle bağlantı kurulabilecek ilişkili mal ve hizmetleri kapsadığı, öte yandan, dosyada bulunan delillerden “Cumhuriyet ...” markasının, davacının “sucuk” emtiası yönünden tanınmış markası olduğu, sucuk tüketiminin bolca gerçekleştiği yiyecek içecek hizmeti sunan işyerlerinde, tanınmış markaya konu ibarenin aynısının kullanılmasının, KHK’nın 8/1. maddesi uyarınca, davacının tanınmış markasının ayırt edicilik gücüne zarar vereceği gibi davalı tarafa haksız yarar da sağlayabileceği, bu sebeple markanın KHK’nın 42/1 (b), 8/4 maddeleri uyarınca da hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, bununla birlikte,

aynı etkinin, sektörel farklılık nedeniyle geçici konaklama hizmetleri yönünden gerçekleşmeyeceği kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalı şirket adına tescil olunan 2008/39453 sayılı markanın 43.01 de yer alan “yiyecek içecek sağlanması” hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.