KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/8714 E., 2014/15910 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ekim 2014
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/04/2013 gün ve 2012/507-2013/264 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/02/2014 gün ve 2013/11592-2014/1833 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ...nin Türkiye'nin ilk ... (...) film üreticisi olduğunu, 30 yıldır sektöründe lider kuruluş olma başarısını sürdürdüğünü, kullandığı logosunu 1993 yılında 16 ve 17. sınıflarda 93/007055 sayı ile tescil ettirdiğini ve aralıksız bugüne kadar kullana geldiğini, bunun yanında ...+şekil, ...+şekil, ...+şekil, ...+şekil, ..., ..., ...+şekil, ... +şekil, ...+şekil ibareli markaların da sahibi olduğunu, davalının 20.03.2008 tarih ve 2008/16090 sayı ile tescilli markasının müvekkilinin markaları ile karıştırılma ihtimali bulunduğunu,
davalının kötüniyetli olarak müvekkilinin markalarından yararlanma kastı ile dava konusu markayı tescil ettirdiğini ileri sürerek 20.03.2008 tarih ve 2008/16090 sayı ile tescilli davalı markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 03.02.2014 tarihli kararı ile onanmıştır. Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/8714, K. 2014/15910, 17 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama