Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/943 K.2014/8687

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2013 tarih ve 2012/117-2013/27 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının ise “Vakıfbank Kampüs Kart” ibaresini marka olarak tescil ettirmek için diğer davalı kuruma başvuru yaptığını, bu başvuruya müvekkilince yapılan itirazın davalı kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa söz konusu başvuru ile müvekkili markası arasında benzerlik bulunduğunu ileri sürerek, ... YİDK'nın 2012-M-420 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurumun kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının markası ile müvekkilinin bavurusuna konu ibare arasında benzerlik bulunmadığını, tüketicilerin markaları karıştırmalarının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuruda yer alan "Kampüs" kelimesinin, "bir üniversite veya kuruluşa ait olan alan ve yapıların tümü, yerleşke" anlamına geldiği, ülkemizde daha çok üniversite kampüsü olarak kullanıldığı, üniversite öğrencileri ve gençlere yönelik olanak ve uygulamaları vurgulamak amacıyla mal ve hizmet sektörlerinin büyük çoğunluğunda "kampüs" veya kelimenin batı dillerinde yazıldığı hali ile "campus" kelimesinin mal ve hizmetin hedef kitlesini ve amacını belirtmek için tanımlayıcı olarak kullanıldığı, bu nedenle ayırt ediciliğinin bulunmadığı,

başvurunun asıl ve ayırt edici unsurunun "Vakıfbank" ibaresi olduğu, "kampus kart" ibaresinin tanımlayıcı ve yardımcı unsur olarak yer aldığı, davacı markasındaki asıl unsuru da "advantage+şekil" ibaresinin oluşturduğu, bu durumda başvuru konusu ibare ile davacı markası arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığı, iptali istenen YİDK kararında bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar dava konusu başvuru kapsamında bulunan 9. ve 36. sınıflar yönünden "Kampüs" ibaresinin tanımlayıcı bir ibare olarak kabulü doğru değil ise de taraf markaları bir bütün olarak değerlendirildiklerinde, kapsadıkları mal ve hizmetlerin tüketicileri nezdinde iltibasa yol açacak nitelikte bulunmadıklarının anlaşılmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.