KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/9596 E., 2014/14861 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2014
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.02.2011 gün ve 2003/1088-2011/74 sayılı kararı bozan Daire’nin 05.12.2013 gün ve 2012/8393-2013/22196 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket tarafından yayınlanan bilişim rehberi dergisinde ve davalıya ait internet sayfasında bilişim sektöründe faaliyet gösteren şirketlerin gelirleri esas alınarak yapılan değerlendirmeler sonucunda oluşturulan listede, davacı şirketin gelirinin şirketin gerçek cirosunu ve piyasadaki payını yansıtmadığını ve bu sebeple açıklanan ve yayınlanan listede gösterilen yerinin piyasada yanlış ve yanıltıcı intiba uyandırdığını ve şirketin mali iktidarı hakkında hakikata aykırı malumat verildiğini ileri sürerek,
esas davada haksız rekabetin men'ini, 100.000.00 TL maddi tazminatın tahsilini ve birleşen davada da müvekkili şirketin itibarını zedelemesi sonucu uğradığı ve uğrayabileceği manevi zararların karşılanmasını ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine birleşen dava yönünden bozulmuştur. Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/9596, K. 2014/14861, 30 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama