Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/9819 K.2014/14329

Taraflar arasında görülen davadaverilen 26/03/2013 gün ve 2011/23-2013/85 sayılı kararı onayan Daire’nin 20/01/2014 gün ve 2013/12144-2014/1128 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, müvekkilinin silah tehdidi altında banka hesap numarası ve telefon bankacılığı şifresini verdiğini, müvekkilinin serbest kaldıktan sonra hesabını kontrol ettiğinde hesabında bulunan 50.000 Euro dövizin TL'ye çevrilerek kendisini kaçıran üçüncü şahsın hesabına havale edildiğini, müvekkilini kaçıran kişilerin davacının kimlik bilgilerini ve müşteri numarasını öğrendiklerini, bunun dışında hiçbir bilgi olmadığını, adres bilgisinin yanlış ve eksik olduğunu, buna rağmen davalı bankanın müvekkilinin hesabının internet bankacılığına açtırılması, sisteme tanıtılması,

şifre ve kullanıcı kodu gibi bilgilerin yaratılarak alınmasına neden olduğunu, davalı bankanın asgari güvenliği sağlamadığını ileri sürerek, şimdilik 7.000,00 TL'nin davalıdan döviz olarak tahsilini, alacağa 08.11.2007 tarihinden itibaren dövize uygulanan en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasını talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, talep sonucunu 20.415,61 Euro karşılığı 47.723,53 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce gerekçe ilave edilerek onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.