Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/10700 K.2016/5579

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.04.2015 tarih ve 2014/1452-2015/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ...

Merkez Şubesi'nden 29.08.2007 tarihinde kiralık kasa sözleşmesi ile kasa kiraladığını ve kasaya tüm ziynet eşyalarını bıraktığını, 09.08.2011 tarihinde müvekkilinin banka görevlisi ile birlikte kasasını açmak için gittiğinde, görevli ve müvekkilinde bulunan anahtarlarla açılması sırasında kiralık kasanın kilidinin kırık ve kasanın açık olduğunun fark edildiğini, kasanın müvekkili tarafından kontrolünde 50 adet 33 gram ve üzeri özel yapım ... burması bileziğinin, 4 adet cumhuriyet altınının, çocuklarına ait künyelerin ve sayısı verilemeyen yüzüklerin olmadığının görüldüğünü,

kiralık kasanın kilidinin kırılması suretiyle hırsızlık meydana geldiğini, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını, çalınan ziynet eşyalarının hırsızlık tarihi itibariyle bilirkişi tarafından değerlerinin hesaplanarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 40.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL'de manevi tazminatın olay tarihinden tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 24.07.2013 tarihli dilekçesi ile davasında maddi tazminat miktarını 178.742,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının olay sırasında kiralık kasa servis yetkilisi ..., kiralık kasa yöneticisi ...'e ve davacının yanına gelen bir yakınına, toplam 30-35 adet bileziği olduğunu ve bunun 11 tanesinin kasada bulunduğunu beyan ettiğini, sonraki ifadelerinde miktarları değiştirdiğini, meydana gelen olay neticesinde banka personeli ve müfettişler tarafından davacının şahsiyetine yönelik hiçbir saldırıda bulunulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozmaya göre; davalı bankanın kuruluş faaliyetleri özel izne tabi olan ve özel usullerle denetlenen, yeterliliği ve uzmanlığı kabul edilmiş olan tüzel kişi tacir olduğu, kendisine özen borcu yüklenmiş olup buna uygun hareket etmesi gerektiği, bankaların kiralık kasa faaliyetlerinde ve işlemlerinde kasanın içinde bulunduğu binanın korunması ve kasadaki eşyanın muhafazası ile ilgili bütün mesleki hatalarının ağır kusuru olarak kabul edilmesi gerekeceği, meydana gelen hırsızlık olayında davacıya atfedilebilecek herhangi bir kusur olmadığı yani kusurun tamamının davalı Banka'da olduğu,

dolayısıyla davacının uğradığı maddi zararlarının tamamından da davalı Banka'nın sorumlu olduğu, davacının uğradığı toplam maddi zararının 93.492,40 TL olduğu gerekçesiyle, maddi tazminat isteminin bu bedel üzerinden kabulüne ve fazlaya ilişkin istemin reddine; davacı taraf her ne kadar manevi tazminat da talep etmiş ise de, dava konusu olay nedeni ile davalı bankanın davacının kişilik haklarına saldırdığına yönelik herhangi bir eyleminin bulunduğunun yasal ve yeterli kanıtlarla ispatlanamadığı gerekçesiyle, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.