Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/10808 K.2016/5530

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/05/2015 tarih ve 2014/1099-2015/372 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ....'de bulunan hesabındaki mevduatın güveninin kötüye kullanılarak off-shore hesabına aktarıldığını, gerçekte paranın off-shore hesabına gitmeyip bankada kaldığını ileri sürerek, 5.840,00 TL’nin 29.11.1999 tarihinden itibaren işlemiş avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar ve fer'i müdahil vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının parasını ....'nin Denizli Şubesine yatırmış olduğu, bilahare bu paranın paravan şirket .... hesabına aktarılmış gibi gösterildiği, kesinleşen ceza dosyasına göre ....'nin bir kısım yöneticilerinin .... aracılığıyla off-shore hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve bu suretle topladıkları paraları .... bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktardıkları, davacının iradesinin fesada uğratıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 5.208,03 TL'nin 29.11.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı Banka'dan tahsiline, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı ....'nin külli halefi olduğu .... ... Şubesi’nde bulunan davacı mevduatının, davacının iradesi fesada uğratılarak .... hesabına gönderildiği iddiasına dayalı olarak açılmış alacak istemine ilişkindir.

Görev dava şartlarından olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden göz önünde bulundurulmak zorundadır.

27.11.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 2. maddesine göre bu Kanun'un kapsamını "her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamalar" oluşturmakta olup, anılan Kanun'un, 3/1-k maddesinde tüketici, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi olarak tanımlanmış, 3/1-l maddesinde de gerçek ve tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan bankacılık sözleşmeleri tüketici işlemi olarak düzenlenmiştir.

Yine, aynı Kanun'un 73/1. maddesinde, tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğan uyuşmazlıklarda tüketici mahkemesinin görevli olduğu belirtilmiş, ayrıca 83/2. maddesinde "Taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olması, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemez." denilmek suretiyle görev hususunda ortaya çıkması muhtemel ihtilafların önüne geçilmiştir.

Somut olayda, davacı tüketici olup, bankacılık işleminden kaynaklı alacak istemine ilişkin işbu davada, dava tarihi itibariyle, yukarıda belirtilen yasal düzenleme gereğince görevli mahkeme tüketici mahkemesidir. Bu durumda, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yasal düzenleme gözetilmeden işin esası hakkında karar verilmesi isabetli görülmediğinden hükmün res'en bozulmasına karar vermek gerekmiştir. 2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.