KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/11190 E., 2016/4528 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2016
- Mahkemesi
- FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2014 gün ve 2012/144-2014/142 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/04/2015 gün ve 2015/845-2015/6070 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 1994 yılından beri faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin ticaret unvanının esaslı unsurunun “...” ibaresi olduğunu, müvekkili adına tescilli “...” ibareli markalar bulunduğunu, davalı tarafından “...” kelimesinin müvekkilinin faaliyet alanı ile aynı alanda ticaret unvanı içinde ve tanıtım araçlarında kullanıldığını, davalının bu kullanımının marka hakkına tecavüz oluşturduğunu, davalının farklı kalitedeki ürünleri sebebiyle müvekkilinin ticari itibarının zedelendiğini, müşterilerinin firmaları karıştırdığını ileri sürerek,
müvekkili adına tescilli markaya vaki tecavüzün durdurulmasını, men’ini, ref’ini, ortaya çıkan maddi durumun sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, davalının ticaret unvanından ve diğer tanıtım vasıtalarından “...” ibaresinin çıkarılmasını ve silinmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/11190, K. 2016/4528, 21 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama