Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/11490 K.2016/5269

Taraflar arasında görülen davada ...... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.01.2015 tarih ve 2012/39-2015/11 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.05.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı B.. E.. vekili Av. O.. S.. ve davalı asil S.. F.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2011 yılında yapılan incelemede kasa açığı tespit edildiğini, davalı S.. F..'in fabrika idari işler müdür yardımcısı, davalı C.. Ö..'in muhasebe müdür yardımcısı, davalı B.. E..'in ise vezne şefi olarak görev yaptığını, müdür yardımcılarının 2010 yılı başındaki kasa açığını yetkililere bildirmediklerini, 2008 ve 2009 yılı sonundaki vezne tediye kasası bakiyelerini stoklar hesabına aktararak delilleri gizlediklerini, davalı S..

F..'in düzenlediği usulsüz tediye notları ile fabrika imkanlarını şahsi ihtiyaçları için kullandığını, 2011 Temmuz ayı itibariyle 157.848,73 TL kasa açığı tespit edildiğini, 102.000 TL'nin soruşturma devam ederken davalı B..... E...... tarafından ödendiğini, bakiye 55.848,73 TL kasa açığı alacaklarının kaldığını, ayrıca A......... Hırdavat Ltd.'nin iki adet fatura bedelinin ödenmediğinden bahisle müvekkiline müracaatta bulunduğunu, davalı B..

E..'in ikinci veznedar İzzet Kandemir adına vezne icmaline ödenmiş gibi kayıt düşerek muhasebeleştirdiğini, 61.268,04 TL asıl alacak, 73.641,28 TL işlemiş faiz toplamı 134.909,32 TL alacakları bulunduğunu ileri sürerek, anılan miktarın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. F.. vekili, müvekkilinin 10.05.2007 tarihinde fabrikada çalışmaya başladığını, nitelikli elemanların batı illerine tayininin çıktığını, yetersiz elemanlar ile çalışıldığını, kasa açığını davalının ortaya çıkardığını, davalı vezne şefi B.. E..'in zimmet suçunu işlediğini, fabrikanın işlerinin yürümesi için makbuzla ödeme yapıldığını, faturalar geldiğinde bunların kapatıldığını savunarak, davannı reddini istemiştir.

Davalı C.. Ö.. vekili, davaya konu zararın davalı vezne şefi B.. E..'in 2006-2011 arası zimmetine para geçirmesi nedeniyle doğduğunu, bu süre zarfında fabrikada üç defa teftiş yapıldığı halde kasa açığının tespit edilmediğini, müvekkilinin 29.06.2009 tarihinde görevine atandığını, 15.01.2010 tarihinde yapılan kasa sayımında 26.056,70 TL açık belirlendiğini, durumun muhasebe müdürü S.. F..'e iletildiğini, kasa açığnıın en kısa sürede kapatılması için davalı B..

E..'in sözlü olarak uyarıldığını, davalı B.. E..'in belgeler üzerinde açığı kapatmış gibi gösterdiğini, davalının atandığı tarih itibariyle kasa açığının 200.000 TL olduğunu, kasa açığının Nisan 2006 tarihinden beri süregeldiğini, müvekkilinin görev tarihinden önceki olaylardan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı B.. E.. vekili, müvekkilinin davacı fabrikada 24 yıldır görev yaptığını, davalı S.. F..'in muhasebe müdür yardımcılığı görevini yaparken üzerlerine baskı kurarak uygunsuz işler yaptırdığını, sürekli tediye makbuzları düzenleyerek kasadan ödeme yapılmasını istediğini, teftiş sırasında bu tediye makbuzlarını sunduklarını, tediye makbuzları ile yapılan ödemelerin bir kısmının geri gelmediğini, zimmetlerine para geçirmediklerini, soruşturma sırasında kasa açığını yatırmalarının istendiğini, müvekkilinin kişiliğinin zarar görmemesi için 157.000 TL'yi Temmuz ve Ağustos aylarında fabrika banka ve vezne hesabına yatırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı B.. E..'in vezne şefi, davalı S.. F..'in fabrika idari işler müdür yardımcısı, davalı C.. Ö..'in muhasebe müdür yardımcısı olduğu, davacı fabrikanın 2011 yılında yapılan incelemesinde 157.848,73 TL kasa açığı tespit edildiği, 102.000 TL kısmının teftiş sırasında davalı Burhan Erdem tarafından ödendiği, vezne şefinin olayda birinci derece sorumlu olduğu, diğer davalıların da denetim görevini kasıtlı olarak yerine getirmediği, belirlenen tutardan müştereken ve müteselsilen sorumlu bulundukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 131.336,04 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı B.. E.. vekilinin tüm, davalı S..... F......, C.. Ö.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, fabrika müdür yardımcısı ve muhasebe müdür yardımcısının kasa açığından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, teftiş kurulu ve bilirkişi raporu ile kasa açığının Nisan 2006-Temmuz 2011 arasında oluştuğu konusunda ihtilaf bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece fabrika idari işler müdür yardımcısı S..... F..... ile muhasebe müdür yardımcısı C.. Ö..'in denetim görevlerini yerine getermeyerek ve fabrika müdürüne bilgi vermeyerek kasa açığının oluşmasına neden oldukları gerekçesiyle, 2006-2011 arası gerçekleşen kasa açığının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiş ise de, davalı S..... F..... Nisan 2007 tarihinde, davalı C..

Ö.. ise 29.06.2009 tarihinde fabrikada işe başladığını savunmuş olup, bu durumda davalıların göreve başlama tarihleri öncesinde oluşmaya başlayan kasa açığından ne şekilde sorumlu oldukları, göreve başladıkları tarih itibariyle kasa açığı bulunduğu halde bu durumu amirlerine bildirmede kusurları olup olmadığı, davacı şirketin görev ve yetki talimatı çerçevesinde davalıların denetim görevinin kapsamı değerlendirilip, tartışılarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.