Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1160 K.2015/8374

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/09/2014 tarih ve 2014/840-2014/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Y. Kredi Bankası S. Şubesine ait 31/08/2013 tarihli 2112722 çek nolu 3.000,00 TL bedelli çekin davacı şirketin müşterilerinden P. K. ve Deri Mamülleri M. N. K. tarafından cirolanarak ödeme için bırakıldığını, fakat tahsil edilmeden önce çalındığı için tahsil cirosunun çeke işlenmediğini, davalı tarafından kötüniyetli olarak icra takibine konu edildiğini, P. K. ve Deri Mamulleri -M. N.

K.’nun işyeri adresinde yapılan haciz sırasında 3.140,00 TL ödemek zorunda kaldığını, çekin müvekkili şirketin elinden rızası hilafına çıktıktan sonra üçüncü şahıslar E. Ş. A.. Gıda Turizm Yakıt İnş.ve Tic. Ltd. Şti. ve davalı T..

A.. tarafından cirolandığını ve davalı Faktoring şirketinin ödeme için çeki bankaya ibraz etmesiyle banka tarafından çekin arkasına ödemekten men karan yazılarak işlem yapılamadığı bildirilerek iade edildiğini, davalı şirketinin ciro silsilesindeki bozukluğu ve kötü niyeti bildiğini ileri sürerek. 3.000,00 TL çek bedelinin temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı ile faktoring müşterisi A. Gıda Turizm Yakıt İnş.ve Tic. Ltd.Şti. arasında imzalanan faktoring sözleşmesine istinaden fatura alacaklarının temlik alındığını, söz konusu temlik işlemine istinaden dava konusu çekin müvekkili şirkete verildiğini, davalı şirketin söz konusu çekin yasal ve meşru hamili olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının çeki kötü niyetle ya da ağır kusurla iktisab ettiğine dair delil bulunmadığı, bu nedenle davalı şirketin iktisabının korunması gerektiği gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.