Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/11881 K.2015/11201

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/02/2012 tarih ve 2007/265-2012/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma sigorta poliçesi ile sigortalı emtianın davalıların sahibi oldukları araçla, İ.-D. arasında taşınması sırasında hasarlandığını, bu durumun 14.06.2000 tarihli tutanakta yer alan acentanın ve sürücünün imzaları ile tespit edildiğini, müvekkilince sigortalısına 1.822,00 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Unok A.Ş. vekili, müvekkilinin D. T.’in acentesi olduğunu ve müvekkiline ancak izafeten dava açılması gerektiğini savunarak, davanın öncelikle husumet yönünden reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili; dava konusu taşımayla ilgilerinin olmadığını, davacının da bunu ispatlayamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı U.Uluslararası Nakliyat Tic. ve San. A.Ş. ile ilgili önceki kararda direnilmiş, S. Nakliyat A.Ş. yönünden ise Dairemiz bozma ilamına uyularak hasar tutanağında “(S.) U. Nakliyat adına ..." şeklinde davalı Sarıalioğlu'nun ismi geçmiş ve davacının sigortalısının da davacıya yaptığı yazılı ihbarda nakliyeyi gerçekleştiren firma olarak S.

Nakliyat A.Ş'den söz etmiş ise de; davalı şirketin dava konusu taşıma işini fiilen yaptığına ilişkin hiçbir delil bulunmadığı, Sarıalioğlu'nun ticari defterlerinin zayi olduğu gerekçesiyle mahkemeye sunulamadığı, ancak taşıyan ve taşıtan arasındaki ve malı satın alan yönünden incelenen kayıtlarda adına rastlanmadığı, taşımayı yapan araçların maliki olmadığı, şoförün bu firma çalışanı olmadığı, S.

Nakliyat A.Ş'nin taşıma işinde bir fonksiyonunun bulunmadığı, kendisinin iş bu davada davalı olabilme sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle davalı S. Nakliyat A.Ş'ye karşı açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiş, davalı U. Uluslararası Nakliyat Ticaret ve Sanayi A.Ş. hakkındaki hüküm, direnme kararı gereği Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenmiştir. Davalı S. İ.T. Grup Taş. Ve Tic. A.Ş'ye yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.