Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1219 K.2015/7093

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/06/2013 gün ve 2009/374-2013/293 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/10/2014 gün ve 2014/8965-2014/15589 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında yapılan anlaşma ile ...'in ruhsat sahibi olduğu ....'nın kurulacak bir şirkete devri ile maden sahasının bu şirket vasıtasıyla işletilmesi hususunda anlaşıldığını, anlaşma karşılığı müvekkillerinin davalıların icra borçlarını kapattıklarını, kurulan ....'nin tüm masraf ve giderlerinin de müvekkilerince karşılandığını, maden sahası içerisine de faydalı ve kalıcı masraflar yapıldığını ancak davalıların maden işletme ruhsatını şirkete devretmediklerini ileri sürerek toplam 91.201,32 TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek ticari reeskont faizleriyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.