Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1220 K.2015/3099

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın kapıları kilitli olmayan ve anahtarı üzerinde bulunan otomobili çaldığının anlaşılması karşısında; suçun işlendiği yerin bina veya eklentisi niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek, sanığın kontak anahtarını üzerinde bulunan aracı alması şeklinde gerçekleşen eyleminin, suç yerinin bina dahilinde olması halinde TCK'nın 142/1-b maddesine aksi halde TCK'nın 141/1. maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)Dosya kapsamına göre, eylemin gece saat 23:30 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

2)Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması