Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1320 K.2015/7086

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/03/2014 gün ve 2013/24-2014/61 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/09/2014 gün ve 2014/7647-2014/14831 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların, dava dışı ... ile ..... arasında imzalanmış olan genel kredi sözleşmesinin müşterek borçlu ve müteselsil kefili olduklarını, dava dışı şirketin sözleşme hükümlerini yerine getirmediğini ve borcunu ödemediği, bu nedenle davalı ...'e 24/10/2007 tarihinde, davalı ...'ya da 18/01/2008 tarihinde kredi borcunun ödenmesi ile ilgili hesap kat ihtarının gönderildiğini ileri sürülerek 24.500 TL alacağın davalılardan tahsiline, bu meblağın 6.350,11 TL'sine dava tarihinden itibaren %54 faiz işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.