Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/1321 K.2015/1287

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'nin, suça konu tüpleri kahveci ...'a sattıklarını, ...'ın da sanıklara para verdiğini belirtmesi, dosya içeriğine göre bu şahsın zararının giderildiğine ilişkin bilgi bulunmamasına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6- 1232 Esas- 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere.

"4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanıkların, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi,

etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabul edilemeyeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... ile birlikte işleyen sanığın cezasında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2004 tarihli ve 2004/10 Esas, 2004/40 Karar sayılı ilamına konu suçu işlediği sırada sanığın on sekiz yaşını tamamlamadığı, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi hükmüne göre anılan karar nedeniyle sanığın mükerrir sayılamacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,