Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1325 K.2015/7096

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 gün ve 2013/285-2014/40 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/10/2014 gün ve 2014/7851-2014/15435 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 30/07/1998 tarihinde davalıya ait şehir hatları gemisinde geçirdiği kaza nedeniyle açılan tazminat davasında hükmedilen maddi ve manevi tazminatın 28/02/2005 tarihinde temerrüt fazi ile birlikte davalıdan tahsil edildiğini, müvekkilinin zararının temerrüt faizinden çok fazla olduğunu, bu nedenle munzam zararın meydana geldiğini, yerleşik yargı kararlarının da bu doğrultuda olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000 TL munzam zararın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise bilirkişi raporunda belirlenen bakiye 402.557,56 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.