Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/13789 K.2017/1864

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/10/2015 tarih ve 2015/472-2015/577 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacının davalı banka şubesinin ticari müşterisi olduğunu, farklı tarihlerde ticari kredi kullandığını, kredi sözleşme hükümlerinin müzakere edilmeden, matbu sözleşme ile müdahale şansı verilmeden imzalamak zorunda kaldıklarını, kullandığı kredilere istinaden dosya masrafı, ekspertiz ücreti, komisyon, fon kullandırma komisyonu, çek ödemeden men masrafı, yapılandırma ücreti vb. adı altında haksız kesintiler yapıldığını, bu nedenle davacıdan alınan şimdilik 1.750,00 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, daha sonra ıslah talebiyle davasını 6.525,51 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; açılan davayı kabul etmediklerini, davacının tüketici olmayıp tacir olmakla imzalamış olduğu sözleşmenin içeriğinden sorumlu olduğunu, dava konusu tutarın davacının bilgisi, onayı ve rızası ile sözleşme hükümlerine göre alındığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında 23/12/2009 ve 27/12/2012 tarihli genel kredi ve teminat sözleşmeleri imzalandığı, davacının söz konusu sözleşmelerin düzenlenmesi ve imzalanması sırasında bu sözleşmelere müdahale etmesi olanaklı olmadığı, davacının kullanmış olduğu kredinin niteliği dikkate alındığında, bu kredinin ticari kredi olduğu, davacının tüketici sıfatının bulunmadığı,

davacının kredilerin kullanımı sırasında kendisinden kesildiği belirlenen ücretlerin, davacı tarafından ödenmeyeceğinin davalı bankaya beyan edildiğinde, davalı bankanın söz konusu kesintileri yapılmaksızın davacıya kredi kullandırması söz konusu olmayacağı, işletmesinin hayatiyetini sürdürmesi ve ticari alanda faaliyetine devam etmesi için gerekli olan bu kredilerin kullanımının zorunluluğu dikkate alındığında, basiretli iş adamından beklenmeyecek bir işlem yapmasının mümkün olmadığı,

bu nedenle bilirkişi raporunda belirlenen toplam 6.525,51 TL kredi tahsis ve değerleme ücreti, kredi açılış ücreti, avukatlık ücreti, kredi onay ücreti, istihbarat ücreti, ipotek tesis ve fek ücretinin davacıya iadesine karar vermek gerektiğinin vicdani kanısına varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka tarafından davacıya kullandırılan kredi nedeniyle dosya masrafı adı altında tahsil edilen ücretin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece, taraflar arasındaki kredi sözleşmelerinde bulunan komisyon alınacağına dair maddelerin genel işlem şartı nedeniyle geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında biri 23.12.2009 tarihli diğeri ise 27.12.2012 tarihli olmak üzere iki genel kredi sözleşmesi imzalanmıştır.

23.12.2009 tarihli sözleşme 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden önce imzalanmış olup, anılan Kanunun genel işlem koşullarına ilişkin hükümleri bu sözleşmede nazara alınmayacaktır.

Bu durumda, mahkemece her iki kredi sözleşmesi ve tüm eklerinin getirtilerek sözleşme hükümlerinin ele alınması, sözleşme tarihleri itibariyle uygulanacak yasal hükümlere göre her bir kredi yönünden genel işlem koşullarının değerlendirilmesi, davalı bankadan, davacıdan komisyon ve diğer masraflar adı altında tahsil edilen tutarın neleri kapsadığına ilişkin açıklama istenmesi,

bankanın açıklamasından sonra Dairemizin yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere bu hususta emsal banka uygulamaları da araştırılıp uyuşmazlık konusu bedelin kredi müşterilerinden tahsiline dair teamül bulunup bulunmadığı ve varsa diğer bankalarca hangi oranda tahakkuk ettirildiği ve buna göre davalı banka uygulamasının yerinde olup olmadığı hususunda bankacılık konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.