Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/13935 K.2017/1720

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/07/2015 tarih ve 2014/153-2015/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2001/... sayı ile davalı adına tescilli bulunan "..." markasının tescil tarihinden itibaren 5 yıl süre ile tescilli sınıflarda kesintisiz ve ciddi kullanımının olmadığını ileri sürerek 556 sayılı KHK 14 ve 42. maddesi gereğince davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markasını etkin bir şekilde kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından markanın ciddi olarak kullanıldığının kanıtlanamadığı, 2001/... sayılı "..." markasının kapsamındaki tüm mal ve hizmetler yönünden kulllanılmadığı, kulanılmamaya bağlı hükümsüzlük şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 2001/... sayı ile tescilli ''...'' markasının kapsamındaki tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne, markanın terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, kullanmama nedenine dayalı markanın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde 556 sayılı KHK’nın 14. maddesi gereğince 2001/... sayılı ... markasının kullanmama nedeniyle iptaline karar verilmiştir. Ancak, karar tarihinden sonra 06.01.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 14.12.2016 tarihli 2016/148 Esas ve 2016/189 Karar sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nın 14. maddesinin iptaline karar verilmiştir. Bu durumda, hükümsüzlüğü istenen davalı markasıyla ilgili olarak anılan husus değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.