Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/15074 K.2016/3540

Taraflar arasında görülen davada ....... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2014 tarih ve 2012/91-2014/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı N.. A..'in G....... ilçesinde bulunan Ö.... K..... A..... Engelliler Rehabilitasyon Merkezi adlı özel eğitim kurumunu işletmek üzere devraldığını, bu devir işlemlerinde kullanılmak üzere müvekkili tarafından davalı N.. A..’e %10 hisse karşılığı olarak 18.000,00 TL ödendiğini, davalı N..

A..'in diğer davalı şirketi kurduğunu ve şirketin sermayesi olarak resmi kayıtlarda 50.000,00 TL gösterdiğini ve özel eğitim kurumunun bu şirket tarafından işletilmeye başlandığını, müvekkilinin aynı zamanda bu özel eğitim merkezinde öğretmen olarak görev yaptığını, daha sonra davalı N..

A.. tarafından müvekkilinin davalı şirkete %10 oranında ortak olduğunu ve her ay %10 kâr payı ödeneceğine dair yazılı belge verdiğini, geçen süre zarfında kâr payı ödenmediği gibi ücretlerini de tam alamadığını, 08/02/2012 tarihinde davalı N..

A.. tarafından müvekkilinin işine son verilerek okuldan zorla uzaklaştırıldığını ileri sürerek müvekkilinin işyerine ortak olması sebebiyle ödediği %10 ortaklık payı için 5.000,00 TL’nin, davalıların elde ettiği gelirlerden sözleşme gereği ödenmesi gereken %10 ortaklık payı karşılığı şimdilik 5.000,00 TL’nin ve işyerinin devri konusunda rayiç bedel olarak belirlenecek miktar üzerinden şimdilik 5.000,00 TL’nin faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini toplam 31.461,28 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili; bu davanın müvekkili şirket aleyhine açılamayacağını, davacının müvekkili şirkete ortak olmadığını, pay devrinin şirkete karşı geçerli olabilmesi için TTK’nın belirlediği şekilde yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından davacıya verilen adi yazılı belge ile limited şirket pay devrinin gerçekleşmeyeceği, pay devrinin TTK’nın 520. maddesine göre yapılması gerektiği, adi yazılı belgenin şirkete karşı ileri sürülemeyeceği ve davacının sadece ortaklar tarafından talep edilebilen kâr payı ve ortaklık payını talep edemeyeceği, davacının davalı N.. A..’e 5.000,00 TL verdiği ve geçersiz sözleşmeye dayalı verildiğinden dava tarihindeki güncel değerini talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.427,19 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı N.. A.. vekilinin (3) nolu bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı A.... Ö......Sağlık Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacının davalı şirkette geçerli bir ortaklığı söz konusu olmadığına göre, davalılardan N.. A..’e verilen paranın iadesi ve yine şirketten kâr payı istemine ilişkin işbu davada, davalı şirkete husumet yöneltilmesi mümkün olmadığından, davalı şirkete karşı açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı şirkete karşı açılan davanın da kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı A..... Ö.....Sağlık Hiz. Tic. Ltd. Şti. yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, davalı N.. A..’e karşı açılan davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, reddedilen kısma yönelik davalı N.. A.. lehine nispi vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde maktu vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.