Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1542 K.2015/6478

Taraflar arasında görülen davada Çorum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2014 tarih ve 2014/319-2014/1047 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 08/03/2012 tarihinde davalı H Bankası'ndan 250.000,00 TL kredi kullanmış olduğunu, 09/03/2012 tarihinde 1.000,00 TL ekspertiz ücreti, 2.500,00 TL kredi kullandırım ücreti ve istihbarat gelirleri adı altında 600,00 TL olmak üzere toplamda 4.100,00 TL'nin müvekkil hesabına geçen miktardan kesilmiş olduğunu, davalı tarafından müvekkilinden çeşitli masraflar adı altında yapılan tahsilatların hukuka aykırı olduğunu ve iadesi gerektiğini ileri sürerek 4.100,00 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 09/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının ticari kredi kullandığını, bankacılık hizmeti veren müvekkilinin TTK 22. maddesi gereği ücret istemeye hakkı olduğunu, yapılan kesintilerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin tip sözleşme olduğu ve davacı yan aleyhine konulan ve bilirkişi raporu ile tespit edilen muhtelif masrafların genel işlem şartı niteliğinde olduğundan yazılmamış sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 4.100,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kullanılan kredi nedeniyle farklı isimler altında yapılan haksız kesintilerin iadesi istemine ilişkindir. Davacı tarafça kredinin kullanıldığı 08.03.2012 tarihi itibariyle 818 sayılı Borçlar Kanunu hükümleri yürürlükte olup, genel işlem şartlarına ilişkin bir düzenleme içermemesine rağmen mahkemenin kredi sözleşmesindeki davacı yan aleyhine konulan hükümleri genel işlem şartı şeklinde değerlendirmesi doğru olmamış ise de; davacı müşteriye verilen bir hizmet karşılığı olmaksızın yapılan kesintilerin iadesine yönelik davanın kabulüne yönelik kararın netice itibariyle doğru olmasına göre kararın onanması gerekmiştir.