Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1545 K.2015/8832

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/10/2014 tarih ve 2014/1086-2014/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı D. Lojistik Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ürünlerin taşınması işinin davalılarca üstlenildiğini, teslimin gecikmesinden ötürü müvekkili şirketin zarara uğradığını ileri sürerek, 26.345 USD maddi, 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren avans oranı üzerinden işletilecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken-müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı D. Lojistik Ltd. Şti. vekili, teslimatta gecikme bulunmadığını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, aksi kabul edilecek olsa dahi gecikmeden ötürü CMR'nin 17/2. maddesi uyarınca müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, diğer yandan müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olabileceğini savunmuştur.

Diğer davalılar, davacı yan ile akdi ilişkileri bulunmadığını, bu nedenle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca, haklarındaki davanın reddine dair karar temyiz edilmeksizin kesinleşen davalılar S. Taş. Tic. Ltd. Şti. ile B. Uluslar arası Tic. Ltd. Şti. bakımından yeniden karar verilmesine yer olmadığı, davacı ile davalılardan D. Lojistik Ltd.

Şti. arasındaki taşıma akdinin ihtilafsız olduğu, davacı yanca Katar'a ihraç edilen 03.03.2006 tarih ve 51500 nolu 136.000 USD bedelli fatura ve 09.03.2006 tarih ve 34212 nolu GÇB muhteviyatı iş makinelerinin davalı tarafından alıcısına gecikmeli olarak teslim edildiği, gecikme nedeniyle alıcının ihracat konusu mal bedelinin 46.000 USD’lik kesimini ödemediği, davalı taşıyıcının tazmin sorumluluğunun taşıma ücreti ile sınırlı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle 8.800 USD'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesinde düzenlenen faiziyle birlikte davalı D.

Lojistik Ltd. Şti.'nden tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı D.Lojistik Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı D. Lojistik Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.