Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1709 K.2015/6302

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2011/332-2014/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından internet bankacılığı yolu ile 10.970,46 TL'nin 3. kişilere aktarıldığını, davalı bankanın kusurlu olduğunu ileri sürerek, bu tutarın 21/10/2010 tarihinden bankalarca uygulanan zararı en yüksek faiz oranı ile davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Banka'nın gerekli önlemleri almayarak olayın gerçekleşmesinde kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 10.970,46 TL'nin 27.12.2010 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı Banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.