Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1710 K.2015/6576

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/01/2013 tarih ve 2010/598-2013/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalıya nakliye hizmeti verdiğini, bu hizmet karşılığı 30/07/2007-04/04/2010 tarihleri arasında faturalar tanzim edildiğini, 04/04/2010 tarihi itibari ile borçlunun 106.768,68 Euro bakiye borcunun kaldığını, borcun ödenmemesi üzerine icra takibi yaptıklarını, davalının itirazı ile takibin durduğunu, itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %40'ından az olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taraflar arasındaki ticari ilişkiden dolayı davalıdan alacaklı olduğuna dair kesin delil sunamadığı, davalıya teklif ettiği yeminin davalı şirket yetkilisince yapıldığı, davacının mevcut delil durumuna göre davasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.