Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1848 K.2015/7833

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/06/2014 tarih ve 2009/135-2014/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, G. Futbol Kulübü'ne ilişkin her türlü marka ve tanıtım vasıtalarının kullanılması hususunda G.

Spor Kulübü Derneği ile 19.09.2000 tarihinde imzalamış olan sözleşme ile müvekkilinin 30 yıllığına lisans sahibi olduğunu, bu hakka dayanarak alt lisans sözleşmeleri akdettiğini; davalı şirketin kendisine ait söz konusu unsurları kullanarak futbol takımı ile iltibaslar meydana getirecek şekilde ürettiği, reklamlarını yaptığı, piyasada satışa sunduğu uyku setleri ile haksız rekabete sebebiyet verdiğini ileri sürerek,

iltibas ve haksız rekabetin tespitini, haksız rekabet sebebiyle mahrum kaldığı kâr ve kazanç kaybı ile uğradığı fiili zararın tazmini amacıyla fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000 TL maddi ve uğradığı itibar kaybı için 1.000 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini toplam 330.000 TL'ye çıkarmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, G. seri markalarının dava dışı G. Pazarlama Ticaret Sınai Turizm Yatırım ve Spor Taaliyetleri A,Ş'ye ait olduğu, 19.09.2000 tarihli sözleşmenin lisans vereni G. Spor Kulübü Derneği ile dava dışı şirket arasında yapılmış herhangi bir sözleşmeye dosyada rastlanmadığı, marka sahibi dava dışı şirket ile 19.09.2000 tarihli sözleşmenin lisans alanı davacı arasında akdedilmiş herhangi bir lisans sözleşmesinin de dosyada bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.