Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2017 K.2015/7290

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/11/2014 tarih ve 2014/171-2014/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1983 yılından buyana hazır giyim ve tekstil sektöründe..... biçimindeki ticaret unvanını kullandığını, müvekkilinin ''...'' ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının görsel, fonetik, işitsel ve umumî intiba olarak müvekkilinin .... ibareli tanınmış markalarına iltibas ve tecavüz oluşturacak, ayrıca onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini zedeleyecek nitelikteki '' ...'' ibareli marka tescil başvurusuna itirazlarının ... tarafından reddedildiğini ileri sürerek, hukuka aykırı kurum kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ... vekilleri, kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya aykırı olmadığını, davacının markaları ile davalı başvurusunun benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ''....'' ibareli markaları ile davalı başvurusunun konusu olan ''...'' ibareli işaret arasında telâffuz, biçim ve anlam itibariyle bir benzerlik bulunmadığı gibi, her birinin bütünü itibariyle bıraktığı etkinin de farklı bulunması sebebiyle karıştırmaya sebebiyet verebilecek derecede bir yakınlık bulunmadığı, ayrıca başvuru konusu işaretin davalının önceki markasının serisi mahiyetinde olduğu, itirazlarının reddine dair kurum kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve işaretler arasında 556 sayılı KHK7nın 8/1-b bendi anlamında benzerlik bulunması nedeniyle mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi isabetli olmamakla birlikte, davalının uyuşmazlık konusu ibareye ilişkin olarak daha önceki tescilli markasından kaynaklanan müktesep hakının mevcut bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.