Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2158 K.2015/7417

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.11.2014 tarih ve 2012/619-2014/1935 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin babası E. D.'in 1982 yılında V. B. Şubesindeki hesabına yüksek meblağlı bir para yatırdığını, 1995 yılında vefat ettiğini, mirasçıları olarak bankaya paranın ödenmesi için müracaat ettikleirni ancak belgelerin zayi olduğu ve hesaba ulaşılamadığının bildirildiğini ileri sürerek kısmi dava açmış, 1.000,00 TL'nin davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının soyut ve farazi iddialarda bulunduğunu, belgeri 10 yıl saklamakla yükümlü olduklarını, 10 yıllık zaman aşımı süresinin de dolduğunu savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; talep edilen döneme ilişkin olarak davalı banka tarafından söz konusu evrakların imha edildiği, davacı tarafın da iddiasını ispat açısından başka bir delil sunamadığı, murisin ölüm tarihinin 1995 yılı olduğu, murisin ölümünden bu tarafa dava tarihi dikkate alındığında 17 yıl geçtiği anlaşılmakla ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı murisinin davalı banka nezdinde hesabı bulunduğu hususunun ispatlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.