Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2355 K.2015/9410

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/07/2013 gün ve 2012/262-2013/196 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 11/11/2014 gün ve 2014/2503-2014/17372 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka vekili ve T.. T.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin E. A.Ş. Y. Şubesi'ne para yatırdığını, banka çalışanlarının yanlış ve kasıtlı yönlendirmeleri ile parasının off-shore bankasına gönderildiğini, yöneticilerin bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırıcılık suçundan cezalandırıldığını, alacağın tahsil edilmediğini ileri sürerek, 40.990.00 TL'nin 3095 sayılı Kanun uyarınca mevduata uygulanacak en yüksek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 40.990.00 TL'nin 17.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı ile fer'i müdahil vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11/11/2014 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.

Davalı banka vekili ve T.. T.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ve T.. T.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.