Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2397 K.2015/8545

Taraflar arasında görülen davada Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2014 tarih ve 2010/542-2014/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili kurumun tasarım ve marka tescil belgeli "Ç. F. Ç." paketlerini, renk, dizayn, ambalaj ve isim ile aynen taklit ederek "M. Ç.

F." markası adı altında piyasaya sürdüklerini, davalıların gerek marka haklarına gerekse endüstriyel tasarım haklarına tecavüzde bulunduklarını, haksız rekabette bulunmalarının müvekkil kurumu hem maddi hem de manevi olarak zarara uğrattığını ileri sürerek 554 sayılı KHK'nın 52/2-b ve 556 sayılı KHK'nın 66/2-b maddesine göre 10.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminat ile tecavüz teşkil edecek şekilde üretilen çay, poşet, paketleriyle, bunları üretmeye yarayan araç, gereç,

cihaz ve makine gibi vasıtalarla el konulması ve imhasını ve maddi tazminata 554 sayılı KHK'nın 53 ve 556 sayılı KHK'nın 67. maddesi gereğince makul bir payın eklenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ç.-P. vekili davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı adına tescilli 151576 sayılı markalar ile davalı İ. D.

(Ç.-P.) tarafından kullanılan çay ambalajı arasında, ambalajın kullanım biçimine göre tüketiciler üzerinde karıştırılma ihtimalinin doğduğu, davalının tasarımındaki farklılıkların yeterince ayırt edici özellikte olmadığı, bu açıdan markanın kullanım biçiminin ve tasarımının davacının marka ve tasarım hakkına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı İ.

D.'in davacıya yönelik marka hakkına ve endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün giderilmesine, 1.700,86 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, “M. Ç. F.” markası adı altında üretilen çay poşet ve paketlere el konulması ve imhasına, sair talepler ile diğer davalı hakkındaki davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.