Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/254 K.2015/4732

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/10/2014 tarih ve 2014/917-2014/365 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 28.09.2010 tarihli sözleşmeye istinaden 400.000 TL anapara tutarında ticari kredi kullanıldığı, kredinin tahsisi sırasında müvekkilinden 4.000 TL dosya masrafı alındığını, müvekkilinin erken kapama usulü ile borcunu ödemek istemesi üzerine kredinin geri kalan anapara ödemesi 305.458,26 TL olmasına rağmen müvekkilinden 345.975.00 TL’nin tahsil edildiğini ileri sürerek erken ödeme sırasında alınan 35.000 TL ile kredinin tahsisi sırasında alınan 4.000 TL’nin en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının genel kredi sözleşmesine istinaden kredi kullandığını, müvekkil bankanın ticari iş karinesi sebebiyle yapmış olduğu işlemlerde ücret alma hakkı olduğunu, bankacılık mevzuatında kredi kullandırım şartlarını, masrafların niteliklerini ve sınırlarını tamamen kredi veren banka ile müşterisinin insiyatifine bırakıldığını, taraflar arasındaki sözleşmede ve mevzuatta bankanın krediyi erken kapamak gibi bir yükümlülüğünün olmadığı ve davacıdan makul oranda erken kapama bedeli alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın 17/01/2013 tarihindeki alacak tutarının 311.157,21 TL olarak hesaplandığı, kredinin 345.975,00 TL üzerinden kapatıldığı, bu haliyle bankanın 34.597,91 TL fazla tahsilat yaptığı, kanun ve bankacılık uygulamasına göre alınan 4.000 TL dosya masrafının mutad ve yasal olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 34.597,91 TL’nin ödeme tarihinden itibaren ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun erken kapatılması nedeniyle haksız alındığı iddia olunan erken kapatma ücretinin tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinde erken kapatma ile ilgili bir hüküm bulunmamakta ise de davalı bankanın hangi oranda erken kapatma ücreti aldığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece, bankacılık uygulamaları araştırılarak bu konuda teamül olup olmadığı, teamül varsa davalı bankanın ve diğer bankaların uyguladığı

erken kapatma komisyon oranları araştırılarak makul oranın ne olduğu, davalı bankanın uyguladığı erken kapatma ücreti oranının fahiş olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu yoldaki talebin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.