Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2745 K.2015/10000

Taraflar arasında görülen davada Konya (Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/12/2013 gün ve 2013/216-2013/368 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/11/2014 gün ve 2014/10719-2014/17706 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirkete ait toplam 1300 hisse senedine sahip olması nedeniyle davacı ile davalılar arasında ortaklık ilişkisi olduğunu, ortaklık ilişkisine rağmen davalıların Federal Almanya Cumhuriyeti Bonn (Asliye Hukuk) Eyalet Mahkemesi'ne müracaat ederek alacak davası açtığını, yabancı mahkemenin davalıların yedindeki hisse senetlerinin iadesine karar vermeksizin 51.768,30 Euro'nun müvekkili şirketten tahsili yönünde tesis ettiği kararın verildiğini, Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin dosyası ile tenfizine karar verildiğini,

tenfiz kararının onanması neticesinde davacının davalı vekilinin banka hesabına toplam 86.090,44 Euro karşılığı olarak 203.871,00 TL ödeme yaptığını, tenfiz kararının davalının sebepsiz zenginleşmesine neden olduğunu, davalının hisse senedi bedellerini davacıdan tahsil etmiş olmasına rağmen hisse senetlerini davacıya iade etmediğini ileri sürerek davalı yedinde bulunan davacı K. İnşaat Tarım ve Sanayi İşletmeleri Ticaret A.Ş'ye ait toplam 1300 hisse senedinin bedelsiz olarak davacıya aynen iadesine bunun mümkün olmaması halinde 21.320 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davalılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.