Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2779 K.2015/10181

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/06/2013 gün ve 2012/299-2013/406 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/12/2014 gün ve 2014/15996-2014/20035 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Gaziantep 1. İş Mahkemesi'nin 2004/12543 Esas sayılı dosyasında müvekkili ile davalı aleyhine manevi tazminata hükmedildiğini, ilamın takibe konulması üzerine icra dosyasına toplamda 127.802 TL ödendiğini, müvekkilinin kusur oranına göre kendine düşen miktarı muhsup ettikten sonra kalan kısmın tahsili için davalı aleyhine takip başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını, aleyhine % 40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiş, 12.10.2012 tarihli dilekçesi ile davasını alacak davası olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.