Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2913 K.2015/10183

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/04/2010 gün ve 2009/278-2010/97 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/02/2012 gün ve 2010/10149-2012/1665 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılında "A." ibaresinin marka olarak tescili için davalı idareye başvurduğunu, davalı tarafından başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-h maddesi gereği reddedildiğini, bu başvurudan 3 yıl sonra davalı şirket tarafından A. ibaresi için yapılan başvurunun kabul edilerek ilan edildiğini, müvekkilinin bu kez "A. F.

Dış Ticaret ve Pazarlama A.Ş." ibaresinin marka olarak tescili için yaptığı başvurunun davalı idare tarafından 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi gereğince davalı şirketin başvurusu gerekçe gösterilerek reddedildiğini, yapılan itirazın da TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, oysa anılan ibare üzerinde gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu ve davalı idarenin eşitlik ilkesine aykırı hareket ettiğini ileri sürerek, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2009-M-4053 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece,davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.