KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/3175 E., 2015/10750 K.·Mahkemesi : İstanbul Anadolu 1. Fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2015
- Tarihi
- 20/02/2014
- Numarası
- 2008/132-2014/32
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/02/2014 gün ve 2008/132-2014/32 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/12/2014 gün ve 2014/7338-2014/19285 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına tescilli 153362, 2001/01134, 115816 ve 2002/18972 sayılı şekil markalarının bulunduğunu, müvekkilinin bu markaları özgün bir şekilde kombine ederek "K. B." adlı ürün ambalajı üzerinde kullandığını, davalının "V." ve "M." markalarıyla piyasaya sürdüğü çikolata bar ürün ambalajının müvekkilinin şekil markalarıyla ayırt edilemeyecek şekilde benzer olduğu gibi, ambalajlar içerisindeki ürün şeklinin de müvekkiline ait ürünün taklidi olduğunu, müvekkilinin gerçek hak sahibi olarak ürün şeklini pek çok Avrupa Birliği ülkelerinde tescil ettirmiş olduğunu ileri sürerek, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 09.12.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/3175, K. 2015/10750, 20 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama