Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3191 K.2015/8281

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2014 tarih ve 2012/459-2014/621 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya verdiği nakliye hizmeti karşılığında 6.018 TL tutarında alacaklı olduğunu, tahsil için başlatılan icra takibine davalının kötüniyetle itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borcu kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, toplam 10.384 TL fatura karşılığında davalının 9.086 TL ödediği, cari hesap ekstresinde yer alan 4.720 TL bedelli faturanın davalı kayıtlarında bulunmadığı, sadece davacı kayıtlarında yer almasının yeterli olmaması nedeniyle bu konuda davacı tarafından kanıt olarak dayanılan mutabakat belgesinin kabul edilmediği,

davacı vekilinin yemin teklifinde de bulunmayacaklarını beyan ettiği, davalı kayıtlarında da yer alan fatura toplamından tahsil edilen bedel düşüldükten sonra bakiye 1.298 TL davacı alacağı kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile asıl alacak 1.298 TL üzerinden itirazın iptaline, asıl alacağa 01.06.2012 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, kabul edilen değer üzerinden % 40 oranında hesaplanan 519 TL icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliye ücretinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup mahkemece sadece davalının defterlerine kaydedilen tutar yönünden davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacı tarafından ibraz edilen e-posta yazışmalarında davacının uyuşmazlık konusu nakliye hizmeti için teklifte bulunduğu anlaşılmış, davacı, teklifin kabul edildiğine dair e-posta mesajı ibraz etmiş, davalı vekili bu e-postaların müvekkili tarafından gönderilmediği yönünde bir itiraz ileri sürmemiştir.

Bu durumda e-posta mesajların delil başlangıcı mahiyetinde olduğu kabul edilip davacının gösterdiği tanık dinlendikten sonra ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.