Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/352 K.2015/4882

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/05/2014 tarih ve 2013/265-2014/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumdan yaşlılık aylığı almakta iken, 20.07.1995 tarihinde vefat eden ...'ın 21.07.1995-17.06.2003 tarihleri arasındaki aylıkları toplamı olan 10.439,48 TL'nın, müteveffanın hesabından haksız olarak çekildiğini, davacı kurum ile davalı banka arasında akdedilen 24.09.1984 ve 15.12.2000 tarihli protokollere aykırı olarak ...'a süresiz bankomat kartı verildiğini, bu nedenle sigortalının ölümünden sonra da davalı bankadan emekli aylığı, vergi iadesi ödemeleri gibi ödemelerin çekilmeye devam edilmesi sonucunda davacı kurumun uğradığı zarardan davalı bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek, 10.439,48 TL’nın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, taraflar arasında yapılan protokollerde bankomat kartları ve ATM cihazları ile ilgili herhangi bir hüküm bulunmadığını, emeklilere kolaylık sağlamak amacı ile bankomat uygulamasının sürdürüldüğünü, sigortalının yaşayıp yaşamadığını tespit etme görevinin bankaya değil, davacı kuruma ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama,iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı kurum sigortalısının vefat etmesine rağmen, kurumca ödenen emekli aylıklarının sigortalının ölümünden sonra da davalı bankadan çekildiği, bu nedenle davacı kurumun zarara uğradığı, ödemenin bankamatik kartı ile yapıldığı, davalı bankanın bankamatik kartlarını bir yıl süre ile sınırlaması gerekirken bunu yapmadığından sorumlu olup, zararın meydana gelmesinde %30 oranında kusurunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalının kusur oranına isabet eden 2.373,78 TL'nin dava tarihi olan 31.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.