Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3580 K.2015/11974

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.12.2012 gün ve 2012/363-2012/233 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.12.2014 gün ve 2013/18184-2014/18826 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kuru kayısı yüklerini Türkiye'den Amerika'ya taşınması işini üstlendiğini, malların yüklenmesi ile birlikte davalı D.. D.. A.Ş. adına konişmento düzenlendiğini, yükün varma yerine ulaştırılmış olmasına ve davalıya ihtarname gönderilmesine rağmen alıcı olan davalı tarafından teslim alınmadığını ileri sürerek, 97.999 USD depo masrafı ile malların uzun süre alınmaması sonucu bozulması nedeniyle çöpe atıldığı için 20.000 USD çöpe atılma masrafı olmak üzere 117.918 USD'nin 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince 1 yıl vadeli döviz hesaplarına uygulanan en yüksek faiziyle birlikte fiili ödeme günündeki TL karşılığının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.