Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3677 K.2015/11169

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.11.2012 gün ve 2008/213-2012/188 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.11.2014 gün ve 2013/6366-2014/18298 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait “Y. K. S.” adlı müzik eserinin, müzik ve nakarat kısımları aynı, sözleri farklı olarak “B. G.” adıyla değiştirerek G. L. tarafından seslendirildiğini, diğer davalı tarafından çoğaltılarak piyasaya sunulduğunu, anonim eser olarak gösterildiğini iddia ederek, dava konusu eserin müvekkiline ait olduğunun tespitine, 2.000,00 TL manevi ve FSEK’nun öngördüğü maddi tazminat haklarının fazlaya ilişkin kısmı saklı tutularak 500,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı İ. Müzik Ltd. Şti. vekili, eserin anonim nitelikte bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asli müdahil vekili, G. L. üyeleri tarafından okunan “B. G.” isimli eserin 1964 yılında müvekkili tarafından derlenip “Ş. D. O.” adlı plak yapıldığını ve eseri türk halk müzik sanatçısı A. A.'ın seslendirdiğini, söz konusu eserin anonim bir eser olduğunu ileri sürerek, eserin anonim eser olduğunun ve derleyenin müvekkili olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacı asilin davasının reddine, asli müdahilin davasının kabulü ile eserin ananim olduğu ve derleyeninin asli müdahil olduğununu tespitine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.