KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/4066 E., 2015/11838 K.·Mahkemesi : Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2015
- Tarihi
- 18/03/2014
- Numarası
- 2013/294-2014/117
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2014 gün ve 2013/294-2014/117 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/12/2014 gün ve 2014/11464-2014/20455 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının acentelik sözleşmesinden kaynaklanan borcuna karşılık olarak müvekkili şirkete ciro ettiği çekin karşılığının çıkmadığını, temel ilişkiye dayanılarak başlatılan ilamsız takibin davalının itirazı ile durduğunu, oysa takibe dayanak yapılan çekin borç karşılığı verildiğinin ve acentelik sözleşmesi nedeniyle davalıdan alacaklı olduklarının sabit olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, acentelik sözleşmesinin feshi nedeniyle taraflar arasında devam eden davalar bulunduğunu, müvekkilinin davacıya borcu olmadığını, davacının dayandığı çekin kambiyo senedi vasfında olmadığını, alacak belgesi olarak da nitelendirilemeyeceğini savunmuştur.
Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemiz'in 29.12.2014 gün 2014/11464 E., 2014/20455 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/4066, K. 2015/11838, 11 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama