Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4070 K.2015/11836

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul(Kapatılan) Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/03/2014 gün ve 2013/451-2014/110 sayılı kararı onayan Daire’nin 10/11/2014 gün ve 2014/9652-2014/17224 sayılı kararı aleyhinde davacı şirket yetkilisi tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait depoyu 27.09.2012 tarihinde su bastığını, depoda bulunan müvekkiline ait 2008 yılı ve sonrasının defter ve belgelerin zarar görüp kullanılamaz hale geldiğini, bu nedenle Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/193 D.İş sayılı dosyasında tespit yaptırıldığını, alınan bilirkişi raporunda evrakların kullanılamaz hale geldiğinin doğruladığını ileri sürerek 2008 yılından itibaren 27.09.2012 tarihine kadar olan yevmiye defteri, defter'i kebir, envanter defteri, alım satım faturaları, tahsilat makbuzları, gelir gider faturaları, banka dekontları, beyannameler işçi dosyaları vs her türlü evrakın zayi olduğunun tespiti ile bu konuda zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemiz'in 10.11.2014 gün 2014/9652 E., 2014/17224 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı şirket yetkilisi bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı şirket yetkilisinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.