Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/423 K.2015/8368

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/04/2013 tarih ve 2009/308-2013/178 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/06/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. E.B. ile davalı vekili Av. Y.. B.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı E. Pro. Ltd. arasında 20.12.2006 tarihli sözleşme imzalandığını, M.G. D. isimli filmin ortak yapımcıları olduklarının, üçüncü kişilere verilecek lisans sözleşmelerinin birlikte imza altına alınacağının kararlaştırıldığını, davalının 19.10.2009 tarihinde filmi televizyonda yayınladığını, daha önceden davalıya gönderilen ihtarnamede filmin ortak yapımcılarının davacı ile E. firması olduğunun ve filmin yayınlanmasına muvafakat etmediklerinin belirtildiğini ileri sürerek, FSEK 68. madde uyarınca rayiç bedelin üç katı tazminattan şimdilik 8.000 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini yükseltmiştir.

Davalı vekili, filmin lisans sözleşmesinin dava dışı E.Ltd. firması ile yapıldığını, davacının eserin hak sahibi olduğunu ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı ile dava dışı E. Ltd. arasında 20.12.2006 tarihli ortak yapımcılık sözleşmesi imzalandığı, üçüncü kişilerle yapılacak lisans sözleşmelerinin iki firmanın ortak imzası ile geçerlilik kazanacağı, buna rağmen E. Ltd.

İle davalı arasında 31.05.2008 tarihli sözleşme imzalanıp filmin de 19.10.2009 tarihinde yayına sunulduğu, davacının bağlantılı hak sahibi sıfatıyla umuma iletim mali hakkının ihlal edildiği, davalı ile E. firması arasındaki sözleşmede belirtilen lisans bedeline göre davacının 50.000 TL'nin üç katı olan 150.000 TL maddi tazminat isteminde bulunabileceği, manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 150.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, sair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, FSEK'dan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece dava konusu filmin yapımcısının davacı ile dava dışı E. Pro. Ltd. firması olduğu, davalının sadece E. firması ile anlaşarak filmi 19.10.2009 tarihinde bir kere TV'de yayınladığı, davalı ile E. firması arasındaki sözleşmede lisans bedelinin 100.000 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle, bunun yarısı olan 50.000 TL üzerinden FSEK 68. madde uyarınca üç kat tutarı olan 150.000 TL'ne hükmedilmiştir.

Oysa, davalı ile dava dışı E. firması arasında dava konusu filmin 5 yıl boyunca süresiz olarak TV'de yayınlanması karşılığında 100.000 TL lisans ücreti ödenmesine karar verilmiş, somut olayda ise film 19.10.2009 tarihinde davalı tarafından TV'de bir kere gösterime sunulmuş olup, davalı ile dava dışı E. firması arasındaki lisans sözleşmesinin işbu davada rayiç bedelin tespiti konusunda esas alınması mümkün bulunmadığı gibi,

hükme esas alınan bilirkişi raporundan sonra meslek kuruluşları tarafından filmin rayiç bedeline ilişkin ücretler belirtildiği ve davacı tarafça emsal lisans sözleşmeleri ibraz edildiği halde bunlar nazara alınmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece meslek kuruluşlarının cevapları, emsal lisans sözleşmeleri ve davacı ile dava dışı E. firması arasındaki sözleşme uyarınca lisans bedelinin yarısının davacıya ait olduğu hususları nazara alınarak, filmin TV'de bir defa gösterimi üzerinden FSEK 68. maddeye göre rayiç bedeli tespit edilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.