Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4678 K.2015/11332

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2014 tarih ve 2013/144-2014/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Sefa Er tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin“seha” unvanı ile faaliyetlerini sürdüren bir inşaat firması olduğunu, müvekkilinin tescilli 170392 numaralı “S.

İnşaat”, 2000/27317 numaralı “S.”, 2006/66275 numaralı “S.”, 2006/39129 numaralı “S.” ve 2006/39406 numaralı “S.” markalarının sahibi olduğunu, davalının 2010/81637 sayılı marka başvurusuyla “C.” ibaresini tescil ettirmek istediğini, başvurunun ilanına müvekkili şirket tarafından “S.” ibareli markalara dayanılarak itiraz edildiğini, itirazlarının TPE YİDK tarafından reddedildiğini, davalıya ait markanın müvekkili ile aynı sektörde kullanılmasının tüketici ve ilgili diğer muhataplar nezdinde karışıklığa yol açacağını,

müvekkiline ait marka ile davalıya ait markanın ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu ve iltibas tehlikesinin mevcut olduğunu, müvekkiline ait “S.” markası ile davalıya ait “C.” markasının tek harf dışında aynı olduğunu ve 06, 16, 37. sınıflarda müvekkil firma ile birebir aynı emtialarda ve 35. Sınıfta bağlantı taşıyan emtialarda tescil başvurusunda bulunmasının kötü niyetli olduğunu,

davalıya ait markanın 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesine aykırı olduğunu ve KHK’nın 8/4 maddesi gereği davalının haksız yarar sağlayarak müvekkilinin itibarına zarar vereceğini ileri sürerek YİDK’nın 2013-M-1489 sayılı kararının iptalini ve 2010/81637 numaralı ”C.” ibareli marka başvurusunun hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına tescil edilen markanın Kayseri’de faaliyette bulunan ve 24.04.1998 tarihinde kurulan C.-H. Büro Mobilyaları Limited Şirketi'nin unvanı olduğunu, müvekkili ile davacı şirketin faaliyet alanlarının farklı olduğunu, müvekkiline ait “C.” markasının “S.” olarak okutulmasının zorlama olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, iptali istenen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararlarının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2010/81637 no’lu “C. şekil” markası ile itiraza ve davaya mesnet davacı şirkete ait “S.” ibareli markalar arasında 556 s. KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında bir ayniyet veya benzerlik bulunmadığı, ayrıca 556 s. KHK'nın 8/4 maddesi uyarınca davacının “S.” markasının tanınmış marka olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.