Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/4870 K.2015/6184

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Tüketici Mahkemesi Mahkemesi’nce verilen 23/01/2015 tarih ve 2014/387-2015/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 03.08.2011 tarihinde konut kredisi kullandığını, kredi kullanımı sonucunda davalı banka tarafından kullandırım komisyonu, ekspertiz ücreti, hayat sigortası, hayat sigortası şube komisyonu ve BSMV adı altında haksız olarak 2.809,42 TL tahsil edildiğini, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin standart olup müvekkili ile müzakere edilmeden imzalandığını, bu durumun 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 6.maddesine göre haksız şart oluşturduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.750,00 TL’nin kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kullanmış olduğu kredi ile ilgili olarak alınan ücretlerin hukuki düzenlemeler karşısında yasal olduğunu, bu ücretlerin iadesinin talep edilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin iş yeri kredi sözleşmesi olduğu, davacının bu kredi ile dükkan satın aldığı, ticari işten ve ticari hizmetten dolayı doğan hukuki ihtilafın tüketici mahkemelerinde görülemeyeceği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, görevli mahkemenin Ankara Asliye Ticaret Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.