Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5253 K.2015/6731

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/06/2013 tarih ve 2013/240-2013/487 sayılı kararı onayan Dairenin 15/01/2015 gün, 2014/1567 – 2015/428 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü

Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkilinden para tahsil edildiğini, müvekkilinin bu nedenle davalı aleyhine Almanya Dortmund Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nde dava açtığını, yargılama sonunda 20.451 Euro ana paranın 03.08.2004 tarihinden itibaren % 4 faizi ile birlikte yine 2.370.72 Euro yargılama masrafının da 16.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek % 5 faizi ile birlikte davalıdan alınarak iştirak taahhütlerinin iadesi karşılığında müvekkiline ödenmesine karar verdiğini, davalı vekiline tebligat yapıldığını ve kararın 21.12.2011 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, anılan karar ve ek kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davaya konu ilamın tenfiz koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 15/01/2015 tarihli kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.