Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5364 K.2015/6304

Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2014 tarih ve 2014/123-2014/123 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkili şirketin yat limanı işlettiği marinada halihazırda bağlı olan davalıya ait yatın bağlama ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, yat hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, talep içeriğinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı talep eden vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçelerle istemin reddine karar verilmiştir.

2004 sayılı İİK'nın 257. maddesine göre "Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yeddinde veya üçüncü şahısta olan taşınır veya taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haciz ettirebilir." Belirtilen yasal hüküm uyarınca ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için, alacaklının alacağının varlığı ile yasada belirtilen koşulların oluştuğu yönünde mahkemeye olumlu şekilde kanaat uyandırması gerekli ve yeterlidir. Buradaki ispat asıl davadaki gibi tam bir ispat olmayıp gerçeğe yakın ispattır.

Somut olayda, dosya kapsamından ihtiyaten haczi istenen yatın davacıya ait marinada bağlı olduğu, bağlama ücretine ilişkin fatura tanzim edildiği anlaşılmış ise de, mahkemece sadece haklılığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle red kararı verilmiştir. İhtiyati haczin, icrai hacze dönüşünceye kadar alacaklının borçludaki alacağının ödenmesini garanti altına alan bir tedbir niteliğinde olduğu, ihtiyati hacizde tam ispat aranmadığı dikkate alınarak mahkemece, ihtiyati haciz isteminin yasada belirtilen koşullar yönünden değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.