Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5365 K.2015/12893

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/11/2014 tarih ve 2014/132-2014/807 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı borçlular arasında imzalanan kredi sözleşmesi uyarınca davalılara çek koçanı teslim edildiğini, bu çeklerden iki tanesinin bankaya iade edilmediğini, çeklerin karşılığının olmaması halinde müvekkili bankanın her bir çek yaprağı için yasal ödeme yükümlülüklerinin olduğunu ileri sürerek, 2.240,00 TL'nin depo edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın dayanağı olarak dosyaya sunulan sözleşmenin açık olarak davacı bankaya riski devam eden çekler yönünden depo talep hakkı veren hüküm içermediği, bu hali ile davacının depo talep hakkının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacının talebi teminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasında düzenlenmiş olan Genel Kredi Sözleşmesinde bankanın müşterisinden dilediği zaman mevcut teminatların arttırılmasını, yeni teminat verilmesini isteme hakkı olup ayrıca mahkemenin kabulünün aksine yine davalı E.. K.. ile banka arasında düzenlenmiş olan Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi'nde müşteriye verilmiş olan çeklerin iadesini isteme, iade edilmemesi halinde ise bankanın hamile ödemekle yükümlü olduğu tutar karşılığında bloke (depo) edilmesini isteme hakkı olduğu açıktır. Bu itibarla, mahkemece davanın kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.